Teatr Lalki i Aktora "Kubuś" rozpoczął swoją działalność w 1955 roku. Jego założycielem
był Stefan Karski.
Pierwsze pięć lat działalności to okres poszukiwań w oczekiwaniu
na stabilizację materialną, instytucjonalną i zawodową. Amatorski Teatr Lalek wkrótce przyjął nazwę
Objazdowego Teatru Lalek i Aktora "Kubuś".
Przez dziesięć lat teatr nie miał własnej siedziby,
dopiero w roku 1965 przyznano mu kilka pomieszczeń na biuro, pracownię i próby. Stał się instytucją
państwową, nadal jednak skazany był na zaradność zespołu i jego dyrektora.
W latach powojennych brakowało instytucji artystycznych docierających do małych miejscowości,
szczególnie na wieś, która pozostawała odcięta od centrów cywilizacyjnych brakiem komunikacji
oraz sal widowiskowych. Zespół "Kubusia" jako pierwszy i przez lata jedyny docierał do najdalszych
zakątków, wielkiego wtedy, województwa.
Drugą, po Karskim, wielką postacią w dziejach "Kubusia" była Helena Naksianowicz,
artystka i scenograf, która jako pierwsza wyznaczyła szlak artystyczny teatru, dbającego
o estetykę słowa, barwy, kształtu i dźwięku, słowem - o syntezę sztuk.
Taka estetyka znalazła twórczego kontynuatora w osobie Tomasza Stecewicza. Czasy jego dyrekcji były okresem osiągania profesjonalizmu, stawiania czoła najlepszym,
doganiania techniki europejskiej, odświeżania repertuaru.
Po odejściu Stecewicza teatrem kierował przez cztery lata Ryszard Barański - aktor. Jak sam oświadczył,
jego troską było utrzymanie poziomu artystycznego, osiągniętego przez poprzednika.
W 1981 roku Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym teatru "Kubuś" została Irena Dragan.
Mimo, że jej wizja instytucji została zaakceptowana przez ówczesne władze, ponad dziesięć lat trzeba było,
aby prace adaptacyjne i remontowe sceny i jej zaplecza przekształciły obiekt po byłej restauracji w nowoczesny
i funkcjonalny teatr. Od 1992 roku "Kubuś" posiada jedną z najpiękniejszych w Polsce widowni,
zdolną pomieścić 150 widzów.
Równolegle do bazy budowano nowy kształt artystyczny teatru. Synteza sztuk -
bez niej nie ma nowoczesnego teatru.
O niej Irena Dragan przypomina stale i konsekwentnie ją wprowadza, angażując najwybitniejszych reżyserów,
scenografów, choreografów i kompozytorów.
Teatr brał udział w wielu festiwalach zarówno w Polsce, jak i za granicą (Opole, Szczecin, Białystok, Katowice,
Warszawa, Kraków, Warna, Bakescaba, Hamburg, Lublana), gdzie aktorzy byli nagradzani za swoje role, a teatr - za osiągnięcia.
Jedną z najbardziej prestiżowych dla teatru nagród była Wielka Honorowa Nagroda Widzów, którą "Kubusiowi"
przyznały dzieci z całej Polski za sztukę "Baśń o rycerzu Gotfrydzie", prezentowaną w 1987 roku podczas Telewizyjnego
Festiwalu Widowisk Lalkowych dla Dzieci.
W październiku 2000 roku teatr "Kubuś" zorganizował I ŚWIĘTOKRZYSKI FESTIWAL TEATRÓW LALKOWYCH
"Brzechwa i inni...". Kielczanom zaprezentowały się zespoły teatralne z różnych części Polski. Mamy nadzieję,
że stając się imprezą cykliczną, festiwal na stałe zagości na deskach naszego teatru.
|
)
)